মেট গ্ৰে ৱাল-মাউণ্টেড ভেচেল চিংক: বাথৰুমৰ নিৰৱ কবি

ই কোনো ঠাণ্ডা চিৰামিকৰ টুকুৰা নহয়, বৰঞ্চ বাথৰুমত লুকাই থকা এজন নিৰৱ কবি - ব্ৰাছ হিচাপে মেট ধূসৰ ৰং লৈ বেৰত টেক্সচাৰৰ বিষয়ে চুটি পদ্য লিখিছে।

যেতিয়া ৰাতিপুৱাৰ পোহৰ খিৰিকীৰে ছিটিকি পৰে, তেতিয়া ই শিশিৰে চুমা খোৱা আগ্নেয়গিৰিৰ শিলৰ দৰে হয়, ইয়াৰ টেক্সচাৰ ৰুক্ষ আৰু কোমল দুয়োটা। ইয়াত কোনো আড়ম্বৰপূৰ্ণ জিলিকনি নাই; ই প্ৰতিটো ফাটত জিলিকনি সোমাই দিয়ে, যেনেকৈ সংৰক্ষিত আত্মাই চিন্তাবোৰক বয়সীয়াল ধূপত ডিষ্টিল কৰে। ইয়াৰ দেৱালত-মাউণ্ট কৰা ষ্টেন্সটো কলাত্মক খালী ঠাইৰ এক কাৰ্য্য, যিয়ে মজিয়াক মুক্তভাৱে উশাহ ল’বলৈ দিয়ে। আনকি সৰু বাথৰুম এটাতো ইয়াৰ তলত ঠাইখিনি এটা সজীৱ হাইকুলৈ টানিব পৰা যায়।

পানীৰ টোপালবোৰে ইয়াৰ পৃষ্ঠত নাচি থাকে, তথাপিও কোনো লেখ-জোখ নাথাকে - চিৰামিকে সময়ৰ প্ৰতি দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতি। চাবোনৰ ছাডবোৰ ক্ষন্তেকীয়া বিৰাম চিহ্ন, মচিৰ সৈতে অদৃশ্য হৈ যোৱাৰ বিপৰীতে মেট ধূসৰ পটভূমিটো এটা অপৰিৱৰ্তিত ছন্দ হৈয়েই আছে।

প্ৰতিটো ৰাতিপুৱা, যেতিয়া আপোনাৰ আঙুলিৰ মূৰে তাৰ শীতলতাক ব্ৰাছ কৰে, তেতিয়া ই ব্যক্তিগতভাৱে লালন-পালন কৰা কবিতা সংকলন এটা খুলি দিয়াৰ দৰেই হয় - জোৰেৰে আবৃত্তিৰ প্ৰয়োজন নাই, কাৰণ সেই চকুত পৰাকৈয়ে আপুনি দুয়োজনে বুজিব যে আপোনালোকৰ মাজত ভাগ কৰা জীৱনৰ প্ৰতি আন্তৰিকতা।

এইটো কেৱল পাত্ৰৰ ডুব যোৱা ঠাই নহয়। বাথৰুমত ই স্পষ্টভাৱে এজন জীৱন দাৰ্শনিক, নিৰৱ আড়ম্বৰৰ মাজেৰে ফুচফুচাই কয়: প্ৰকৃত পৰিশোধনে কেতিয়াও চিঞৰি থকাৰ প্ৰয়োজন নাই।

# কাষ্টম ৰং আৰু আৰ্হি: ডুবাই আপোনাৰ সুৰ গাবলৈ দিয়ক

এই নিৰৱ কবিজনে কেৱল পূৰ্বলিখিত পদ্য আবৃত্তি নকৰে - ই আপোনাৰ উপভাষা শিকে, আপোনাৰ প্ৰিয় ৰং আৰু মটিফৰ পৰা চিলাই কৰা সুৰ গুঞ্জৰিত কৰে।

বনৰ শিলত আঁকোৱালি লোৱা শৈবালৰ দৰে কোমল ঋষি সেউজীয়াৰ ছিটিকনি এটাৰ বাবে হাহাকাৰ? আমি ইয়াক চিৰামিকত মিহলাই দিম, ৰংটোক মেট ফিনিচিঙৰ আঁৰৰ গোপন বাগিচাৰ দৰে ফুলিবলৈ দিম। আধুনিক চনেটৰ ৰেখাৰ দৰে চোকা জ্যামিতিক আৰ্হিৰ সপোন? সেইবোৰ পৃষ্ঠত খোদিত কৰা হ’ব, য’ত পোহৰ আৰু ছাঁই আপোনাৰ ছন্দত নাচিব, জেনেৰিক বিট নহয়।

এটা স্মৃতিত বয়ব বিচাৰেনে? গ্ৰীষ্মকালীন জোৱাৰ-ভাটাৰ কথা মনত পেলোৱা এটা ক্ষীণ ঢৌৰ আৰ্হি, বা আপোনাৰ আইতাকৰ চাহ কাপ - প্ৰতিফলিত কৰা এটা ব্লাছ টোন এইবোৰ কেৱল ডিজাইন নহয়, কিন্তু আপোনাৰ কাহিনীৰ খণ্ড, সময়তকৈ বেছি দিন জীয়াই থাকিবলৈ চিৰামিকত গুলিয়াই দিয়া।

ম্লান বা দাগ পৰাৰ ভয়ৰ প্ৰয়োজন নাই। এই প্ৰথাগত স্পৰ্শবোৰ কবিৰ কণ্ঠৰ দৰেই স্থায়ী, মূলত বেক কৰা গতিকে পানীৰ প্ৰতিটো ব্ৰাছ, কাপোৰৰ প্ৰতিটো মচিয়েই আখ্যানটোক আৰু উজ্জ্বল কৰি তোলে।

চিংকটো "টুকুৰা" হোৱাটো বন্ধ কৰক - ইয়াক *আপোনাৰ* জীৱনৰ এটা স্তৱক হ'বলৈ দিয়ক, ৰং আৰু আকৃতিত লিখা যিবোৰ কেৱল আপুনি বাছি ল'ব পাৰিছিল।
 

কাষ্টম ল'গ': আপোনাৰ কাহিনীৰ এটা ছাপ

এই নিৰৱ কবিয়ে আপোনাৰ অনন্য ছীল কঢ়িয়াই নিব পাৰে, লগতে - ইয়াৰ চিৰামিক ছালত খোদিত কৰা এটা ল'গ', প্ৰিয় কবিতাৰ শেষত স্বাক্ষৰৰ দৰে

চিঞৰি নাথাকিব অৱশ্যে। ল’গ’টো হয়তো কোমলকৈ জিৰণি ল’ব পাৰে, পুৰণি কিতাপৰ জলচিহ্নৰ দৰে সূক্ষ্ম হ’ব পাৰে, বা লাহে লাহে ওপৰলৈ উঠিব পাৰে, যিটো স্পৰ্শযোগ্য ফুচফুচানি কেৱল আঙুলিয়ে ইয়াৰ পৃষ্ঠভাগ ব্ৰাছ কৰিলেহে অনুভৱ হয়। ধাতুৰ আভাস এটাৰে ইয়াক জিলিকিবলৈ বাছি লওক, পদ্যৰ মাজত হেঁচা মাৰি ধৰা সোণৰ পাতৰ দৰে, বা মেট ধূসৰ ৰঙৰ সৈতে মিহলি হওক, যিটো গোপনীয়তা কেৱল আপুনি আৰু কবিয়েহে ভাগ কৰে

এইটো কেৱল এটা চিন নহয়; পৰিচয়ৰ এটা স্তৱক। বুটিক হোটেলৰ বাবে ই হৈছে নিস্তব্ধ কোৰাছ যিয়ে প্ৰতিটো বাথৰুমক ইয়াৰ ব্ৰেণ্ডৰ সুৰৰ সৈতে বান্ধি ৰাখে। 'এটা ঘৰৰ বাবে, ই চিৰামিকৰ এটা পৰিয়ালৰ শিখৰ, দৈনন্দিন ৰুটিনক যিটো আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ তাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাঞ্জলিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে

মাটিৰ গভীৰতাত গুলিয়াই দিলে কবিৰ কণ্ঠৰ দৰে স্থিৰ প্ৰতিশ্ৰুতি এটা ম্লান বা লৰচৰ নকৰে -। বছৰ বছৰ পিছত যেতিয়া পানী এতিয়াও নাচিব আৰু পোহৰ এতিয়াও বাজিব, সেই ল'গ'টো থাকিব, আপোনাৰ স্থানৰ গীতটোত এটা কালজয়ী টোকা

কবিয়ে আপোনাৰ চিন বহন কৰক, আৰু এটা ফিক্সচাৰক গল্পকাৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰক যিটোৱে আপোনাক আপোনাৰ কৰি তোলে।

কবিতাই আকৃতি লোৱা কৰ্মশালা
ডুব যোৱাৰ প্ৰতিজন নিৰৱ কবিৰ আঁৰত আছে এটা কৰ্মশালা যিয়ে শিল্পকলাৰ ভাষা কয় - এটা ঠাই য'ত মাটিয়ে উদ্দেশ্যক লগ পায়, আৰু প্ৰতিটো ল'গ', প্ৰতিটো বক্ৰ, অস্তিত্বলৈ লালন-পালন কৰা হয়
আমাৰ শিল্পীসকলে কেৱল চিৰামিকক ঢালি নিদিয়ে; তেওঁলোকে শুনি থাকে। তেওঁলোকে আপোনাৰ ল’গ’ৰ শাৰীবোৰ মাটিয়ে বুজি পোৱা ভাষালৈ অনুবাদ কৰে, সেয়া কুইলৰ কোমল এচৰ প্ৰয়োজন হওক বা ছীলৰ সাহসী প্ৰেছৰ প্ৰয়োজন হওক। ইয়াৰ ভঁৰালবোৰ গল্পকাৰৰ অগ্নিকুণ্ডৰ দৰে, প্ৰতিটো টুকুৰাত গুলীচালনা কৰা হয় যেতিয়ালৈকে ল'গ'টো চিৰামিকৰ গভীৰতাত থিতাপি লোৱা নহয়, পাৰ্চমেণ্টৰ চিয়াঁহীৰ দৰে স্থায়ী
'এইটো এটা ষ্টুডিঅ' য'ত নিখুঁততাই সৃষ্টিশীলতাৰ সৈতে নাচে: ভঁৰালৰ স্থিৰ তাপ আয়ত্ত কৰা একেখিনি হাতেই আপোনাৰ ল'গ'ৰ সুক্ষ্ম প্ৰান্তবোৰো অনুসৰণ কৰে, যাতে ই চিঙ্কৰ মেট ধূসৰ আত্মাৰ সৈতে সামঞ্জস্যপূৰ্ণভাৱে উশাহ লোৱাটো নিশ্চিত কৰে
আমি আমাৰ সফলতা সংখ্যাত নহয়, বৰঞ্চ এটা ল'গ'ই আপোনাৰ কাহিনী - কিমান ভালদৰে কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে, সেইটোত জুখিছো, সেয়া হোটেলৰ উত্তৰাধিকাৰ যিয়ে কোমলভাৱে খোদিত কৰা হওক, বা কোমলভাৱে জিলিকি থকা পৰিয়ালৰ প্ৰতীক হওক। ইয়াত, প্ৰতিটো সঁজুলি, প্ৰতিটো মাটিৰ গোট, আপোনাৰ চিহ্নক সময়ৰ অতিক্ৰম কৰা কিবা এটালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিবলৈ অস্তিত্ব লাভ কৰে, ঠিক ই শোভা বঢ়া কবিতাবোৰৰ দৰেই
এইখিনিতে আপোনাৰ দৃষ্টিশক্তি এটা স্কেচ হোৱা বন্ধ হৈ যায়, আৰু গান গোৱা এটা ডুব যাবলৈ আৰম্ভ কৰে

আমাৰ চিংকসমূহে বিশ্বব্যাপী মানদণ্ড আৰু সুৰক্ষাৰ মানদণ্ড পূৰণ কৰে:
চি ই প্ৰমাণীকৰণ: ইউৰোপীয় ইউনিয়নৰ পানী সুৰক্ষা মানদণ্ড (WRAS অনুমোদিত) অনুসৰি।
CUPC তালিকাভুক্ত: আমেৰিকা আৰু কানাডাত ব্যৱহাৰৰ বাবে অনুমোদিত।
ISO 9001 & 14001: সামঞ্জস্যপূৰ্ণ গুণগত মান আৰু পৰিৱেশৰ দায়িত্ব নিশ্চিত কৰে।
 

Hot Tags: মিনিমালিষ্ট গ্ৰে ভেচেল চিংক ইউনিট, চীন মিনিমালিষ্ট গ্ৰে ভেচেল চিংক ইউনিট নিৰ্মাতা, যোগানকাৰী, কাৰখানা